İçi Boş Fındığa Ne Denir? Bir Hayal Kırıklığının Hikayesi
Kayseri’de, sabahın erken saatlerinde, bazen eski köylerden gelen rüzgarın sesiyle uyanırım. O sabah, evin bahçesinde annemle birlikte fındık topluyorduk. Sıcak yaz günlerinin geride kaldığı, sonbaharın o hüzünlü serinliğini hissettiğimiz bir zamandı. Ellerimiz buruşmuş, gözlerimizde yorgunluk vardı ama bir o kadar da huzurlu. Çalışmaya devam ederken, bir fındığı elime alıp içini açtım. Dış kabuğu sağlam, ama içinde hiçbir şey yoktu. İçi boş bir fındık. Aniden bir düşünce geldi: “İçi boş fındığa ne denir?” Ve işte, o an bir şey kırıldı içinde. Hayal kırıklığı… Ne kadar derin, ne kadar sarsıcı bir duygu olduğunu anladım.
Bir Anlık Umut, Bir Hayal Kırıklığı
İçimdeki hayal kırıklığının, o fındığın içindeki boşluk kadar derin olduğunu fark ettim. Sadece bir fındık değildi; bu, hayatın küçük, ama derin bir metaforuydu. Yaşadığımız hayatta, karşımıza bazen içi dolu sandığımız şeyler çıkar, ama ne zaman gerçekleri keşfetse de içi boş kalır. O fındık, bu dünyada sahip olduğumuz umutları, beklentileri ve hayalleri simgeliyordu. O kadar sağlam duruyordu ki dışarıdan, ama içerisi boştu. İçindeki hiçlik, bana ne kadar aldanmış olduğumuzu hatırlattı.
O sabah, annemle birlikte fındıkları toplamaya devam ettim. Her bir fındığı dikkatle elime alıyor, içini kontrol ediyordum. Bazıları doluydu, bazıları ise tamamen boş. Belki de bu, hayatın içindeki kararsızlıkları simgeliyordu. Ne zaman umutlansak, ne zaman iyi şeyler olacağını düşünsek, içinden hep o boşluk çıkıyor. Yine de, umudumu kaybetmeden çalışmaya devam ettim. İçim boş olsa da, dışarıdan sağlam görünmeyi başarıyordum. Ama bazen, her şeyin içi boş olduğunu anlamak zor oluyor. İşte o an, hayatla yüzleşiyorum. O fındığın içi boşken, belki de insanlar da içsel bir boşluk taşıyorlardı.
Bir Şeylerin Eksik Olduğunu Fark Etmek
Akşam olduğunda, annemle eve dönerken bir sessizlik vardı. O kadar çok şey birikti ki içinde, onu anlatmak imkansız. Fındıklar, evin içine dökülünce, bir yığın boş kabuk vardı. O kadar çok boş fındık vardı ki, hepsini görmemek imkansızdı. Dışarıdan bakıldığında, hepsi aynıydı ama içi boştu. Ve ben, içimde bir eksiklik hissettim. İçimden bir şey eksikti. Sanki, hayatta birçok şeyi istemiştim ama ne zaman ulaşsam, içi boş bir şeyle karşılaşmıştım. Kimseye anlatamıyordum; her şey öylesine normal, öylesine sıradandı ki. Ama içim boştu, her şeyim eksikti.
İçindeki boşluğu doldurabilmek için belki de kendimi daha çok uğraşarak, çalışarak, bir şeyler yaparak avuttum. Ama en sonunda fark ettim ki, içi boş bir fındıkla ne kadar uğraşırsam uğraşayım, içi asla dolmayacaktı. İnsanın ruhu da bazen öyle oluyor. Birçok insan bir şeyler bekler, bir şeyler arar ama her şey boş. Dışarıdan görünse de, içerideki eksikliği kimse anlayamaz. O yüzden, bazen içinde hiçbir şey olmayan bir fındığı elime alırken bile, içindeki anlamı, boşluğuyla birlikte anlamaya çalıştım.
İçi Boş Fındık, Bir Metafor mu?
İçi boş fındığa ne denir? Belki de bu sorunun cevabı aslında basit: “Hayal kırıklığı”. Bazen, yaşamda beklediğimiz şeylerin tam karşısına çıkmasından sonra, sadece boşlukla karşılaşırsınız. Ama ya sonra? Hayat, içinde boşluk barındıran fındıklarla dolu. Belki de önemli olan, o boşluklarla nasıl başa çıktığınız. Hayatta her şeyin içi dolu olmayacak, kabul etmek gerekiyor. Ama o boşlukların içinde yine de bir şeyler bulmak mümkün. Yaşamın kendisi belki de, o boşluklarla dolu bir yoldur.
Bundan sonra, her fındığı elime aldığımda, belki de içindeki boşluğu hissedeceğim. Ama bu, beni korkutmayacak. Çünkü bir fındığın içinin boş olması, bir insanın da içindeki eksiklikleri kabul etmesi gerektiği anlamına gelir. O sabah bahçede fark ettiğim şey, belki de hayatın ne kadar karışık ve bazen ne kadar eksik olduğuydu. Ama yine de, bu boşlukları kabullenip, onlarla bir şekilde yaşamaya devam etmek zorundayız.
Bir Sonraki Fındık: Belki İçinde Biraz Daha Fazla Duygu Olur
Ertesi gün, bahçede yine fındık toplarken, bir tane fındık buldum ki… İçinde bir şey vardı. Küçücük, ama doluydu. İşte o zaman fark ettim, belki de içi boş fındıkların arkasında, dolu fındıklar da vardır. Bazen, bir şeyleri kaybederken, başka bir şey kazanıyoruz. O boşluklar, belki de doluluk için bir fırsattır. Kim bilir? Bunu bir sonraki fındıkla öğreneceğim.